een nietszeggende blik.

“Ow vergeet dat maar, zij trekt haar bek niet open” hoor ik mezelf zeggen tegen de twee schoonheden die aanschuiven en die enige vorm van geluid uit mijn verlegen vriendin proberen te trekken. Ik knipoog naar degene met de glimlach om flauw van te vallen en ja hoor daar ga ik weer: “Ze heeft het niet zo op jongens.”  Zeg ik. Waarop de jongen met het kontje om flauw van te vallen tegen mijn vriendin zegt: “Ah, Je hoeft je niet te schamen voor je seksuele geaardheid, wij respecteren het, mijn moeder is zelf lesbisch dus wind je niet zo op!” Mijn vriendin loopt nog roder aan en kijkt me aan met haar nietszeggende blik. Meer woorden worden er niet aan vuil gemaakt, want mijn soulmate, ook wel flirtkampioene, komt terug van de wc. Ze buigt zich naar de schoonheden toe, knippert wat met haar wimpers en vraagt of ik ze al wat te drinken heb aangeboden. De serveerster brengt de drankjes. Mijn soulmate en ik nippen van onze rosé en de boys lurken van hun pilsje. Het gesprek komt op gang en we hebben het over van alles en nog wat, vervelende ouders, de muziek, onze plannen voor de rest van het weekend en de puist op het hoofd van die verschrikkelijke geschiedenisleraar. Lol hebben we ook, mijn soulmate en ik rollen geregeld over de vloer van het café, de café-eigenaar is het zo langzamerhand wel gewend.

Een geslaagde avond, maar als ik mijn ogen langs onze gezichten laat glijden, stuit ik weer op de nietszeggend blik van mijn verlegen vriendin. Af en toe knikt ze of klinkt er een geforceerd lachje, ze nipt van haar glaasje jus d’orange en staart naar haar eigen weerspiegeling in de ruit, waarschijnlijk kijkt ze of haar scheiding wel goed zit. Ik kijk haar lang aan, en vraag haar of ze zich wel goed voelt. “Ja, tuurlijk!” antwoord ze daarop, het klinkt eigenlijk iets te enthousiast. Ik kijk haar nog langer aan, ziet ze eruit of ze zich goed voelt? Haar hoofd straalt geen enkel gevoel uit? Wat moet ik met die nietszeggende blik van haar?

Dan staat ze abrupt op. De schoonheden kijken verbaasd, en de flirtkampioene verslikt zich in haar lach en ik, ik probeer alleraardigst uit te brengen: “Waar ga je naar toe?” Haar hoofd loopt weer rood aan en ze stottert: “Naar de wc!” Ze baant zich een weg door het café, ze sluit zichzelf op in het wc-hokje. We lachen om haar, maar tijdens het lachen schieten er miljoenen gedachtes door mijn hoofd. Misschien zit ze wel met haar broek nog opgetrokken te huilen op de wc-pot, smst ze haar vader: kom me alsjeblieft halen of misschien moet ze overgeven van angst, zit ze zichzelf moed in te praten om de wc-deur van het slot te halen, ze kan ook dubbel liggen en gewoon ‘t schijt aan ons hebben, of haarzelf vingeren om de boel te vergeten, een overdosis pillen in nemen, of haar hoofd in de pleepot steken.

Mijn soulmate kijkt me aan en we stoppen allebei tegelijkertijd met lachen, zonder dat er ook maar een woord over haar lippen is gevlogen, weet ik wat ze denkt. Ik zie het aan haar ogen, aan haar mond, haar neus, haar zo alleszeggende blik en ik zie dat zij ook mijn gevoelens afgelezen heeft. Onze hersens kraken zich over de gevoelens van de verlegen vriendin, maar onze verlegen vriendin is te onzeker, toont haar gevoelens niet, en dus kunnen onze hersens blijven kraken, maar haar binnenste wil ze niet blootgeven. Ze komt van de wc, gaat zitten zonder iets te zeggen en kijkt me weer aan met haar nietszeggende blik, ze is een groot geheim.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s